อัครเพลิง
อัครเพลิง · AR-029
บทบาท: ผู้ดูแลเตาคู่
ดินแดน: นครเตาหลอมใต้ศิลา
อาวุธ: ทัพพีพิธีและภาชนะเพลิง
พลัง: สองหัวควบคุมการเผาและการประคองอุณหภูมิแยกกัน
ข้อจำกัด: หากหัวหนึ่งตัดสินใจลำพัง เปลวไฟจะไร้สมดุลและย้อนเข้าร่าง
ปีที่เข้าร่วม: 19
สองเสียงในเตาเดียว
อัครเพลิงเกิดพร้อมสองเสียงในร่างเดียว หัวซ้ายชอบไฟแรงซึ่งทำให้เหล็กยอมเปลี่ยนรูป หัวขวาชอบถ่านคุซึ่งทำให้หม้ออาหารอุ่นได้นาน ครอบครัวช่างหลอมสอนให้ทั้งสองผลัดกันเว้า แต่เมื่อเข้าโรงงาน พวกเขากลับได้รับค่าจ้างเพียงหนึ่งคนและถูกสั่งให้ผลิตเท่าสองคน
หัวซ้ายยอมเร่งเตาเพื่อหาเงินซื้อบ้าน หัวขวาเตือนว่าอิฐทนความร้อนใกล้พัง การเถียงกันทำให้ถูกหัวหน้าตำหนิ จึงตกลงบ่โต้แย้งต่อหน้าคนอื่น ข้อตกลงนั้นค่อย ๆ กลายเป็นการบ่ฟังกันแม้อยู่ลำพัง ไฟในร่างเริ่มแกว่งตามความคิดที่บ่มีใครยอมเว้าออกมา
วันส่งมอบแกนพลัง หัวซ้ายเพิ่มความร้อนโดยบ่แจ้ง หัวขวาลดลมทันทีเพื่อป้องกันเตา แรงสวนกันทำให้เปลวไฟย้อนเข้าร่างและระเบิดประตูเตา คนงานหนีทันแต่โรงหลอมเสียหาย ทั้งสองกล่าวโทษกันจนบ่ยอมเบิ่งกระจก อัครเพลิงถูกพักงานและต้องอยู่ในห้องเดียวกับคนที่ตนโกรธโดยบ่มีทางเดินหนี
ช่างทำขนมสูงวัยรับให้ช่วยเตาเล็ก เธอบ่สนว่าหัวใดฉลาดกว่า ขอเพียงขนมออกมากินได้ พวกเขาต้องตกลงอุณหภูมิและเวลาโดยใช้คำชัด บ่อาศัยว่าคนอยู่ใกล้น่าจะรู้ใจ หลังทำขนมไหม้หลายถาด ทั้งสองเริ่มหัวเฮาะกับความผิดพลาดร่วมกันได้โดยบ่รีบหาเจ้าของความผิดเพียงฝ่ายเดียว
อัครเพลิงกลับไปตรวจซากเตาและพบว่าบริษัทใช้วัสดุผิดมาตรฐานด้วย เขาเปิดเผยข้อมูลพร้อมยอมรับการตัดสินใจของตน บ่ใช้ความผิดบริษัทล้างความประมาทส่วนตัว หัวซ้ายเรียนการคุมไฟอ่อน หัวขวาเรียนเวลาที่ต้องเร่ง ทั้งสองตั้งสัญญาณหยุดซึ่งอีกฝ่ายต้องเคารพทันที
ปีที่สิบเก้า เตาสำรองใต้เมืองเริ่มรั่วขณะค่ายผู้ลี้ภัยตั้งอยู่ด้านบน แนวร่วมอรุณขอคนที่รู้ระบบ อัครเพลิงลงไปพร้อมคชินทร์และศิรเวท หัวหนึ่งดูโครงสร้าง อีกหัวรับฟังคนในทีม บ่มีส่วนใดทำงานเป็นผู้บัญชาการที่บ่ต้องรายงาน
เมื่อทางออกถูกไฟปิด หัวซ้ายอยากเผาทะลุกำแพง แต่หัวขวาเห็นถังเชื้อเพลิงอีกฝั่ง พวกเขาหยุดทันและใช้ทัพพีพิธีตักแกนเพลิงใส่ภาชนะทนร้อนเพื่อย้ายออกทีละส่วน งานดูธรรมดาเมื่อเทียบกับการระเบิดไฟ แต่ทำให้เมืองบ่ต้องรับแรงปะทุจากความใจร้อนของผู้ช่วยเหลือ
อัครเพลิงร่วมแนวร่วมในหน่วยพลังงานและครัวสนาม เขาจัดเตาที่ใช้เชื้อเพลิงน้อย ให้ค่ายอยู่ได้โดยบ่ตัดป่ารอบตัวจนหมด ช่วงประชุม ทั้งสองหัวได้รับเวลาเว้าจริง แต่ถือเสียงลงมติเป็นสมาชิกคนเดียวตามข้อตกลงของตน บ่ใช้ร่างกายเป็นข้ออ้างแย่งพื้นที่คนอื่น
ก่อนออกเดินทาง ช่างขนมให้สูตรซึ่งเขียนว่าอบจนพร้อมโดยบ่กำหนดนาที อัครเพลิงฮู้ว่าต้องฟังกลิ่น เสียง และกันและกันจึงทำได้ เขาออกเดินทางพร้อมบ้านที่ยังซื้อบ่สำเร็จ แต่ในร่างซึ่งเคยเป็นห้องทะเลาะ มีโต๊ะเล็กให้สองเสียงนั่งคุยกันแล้ว ไฟของเขาจึงเริ่มให้ความอบอุ่นได้โดยบ่ต้องทำให้ใครยอมเงียบ