อิซรัค
อิซรัค · AR-059
บทบาท: ผู้ถือเพลิงในฝ่ามือ
ดินแดน: ปล่องเตาที่ถูกทิ้ง
อาวุธ: กำปั้นเพลิงและร่างทนร้อน
พลัง: ควบคุมความร้อนเป็นบริเวณเล็กและดูดไฟที่กำลังลุกลาม
ข้อจำกัด: รับไฟเกินขีดจำกัดทำให้ควบคุมมือบ่ได้ ต้องมีทางระบายที่ปลอดภัย
ปีที่เข้าร่วม: 20
เปลวไฟที่ถือถ้วยน้ำได้
อิซรัคตื่นในปล่องเตาที่ถูกทิ้งโดยมีไฟอยู่ใต้ผิว เขาบ่ฮู้ว่าตนถูกสร้างขึ้นเพื่ออิหยัง คนแรกที่พบสั่งให้เผาซากโลหะ คนถัดมาเสนอเงินให้เผาประตู และเมื่อเขาเข้าใกล้บ้านเพื่อขอน้ำ ทุกคนร้องให้ถอย เขาจึงเข้าใจว่าร่างของตนเหมาะกับการทำลายหลายกว่าการอยู่ร่วมกับใคร
เขารับงานรื้อด้วยไฟจนเจ้าของงานใช้ให้เผาชุมชนซึ่งอ้างว่าร้าง อิซรัคพบของเล่นใต้หลังคาในวินาทีที่กำลังปล่อยความร้อน เขาหยุด แต่เปลวที่ออกไปแล้วทำให้บ้านหลังหนึ่งเสียหาย คนในบ้านหนีทันและเบิ่งเขาเหมือนภัยธรรมชาติที่เว้าได้ ความฮู้สึกผิดทำให้เขากลับปล่องเตาและบ่ยอมออกมาหลายวัน
ช่างทำถ้วยทนร้อนมาหาเพื่อขอให้ช่วยคุมเตา อิซรัคเตือนว่ามือเขาทำลายสิ่งเล็กง่าย ช่างจึงให้เริ่มจากอุ่นน้ำในภาชนะโดยบ่ทำให้เดือด งานเรียบง่ายกลับยากกว่าการพังกำแพง เขาต้องฮับฮู้ความร้อนเป็นระดับ บ่แม่นมีเพียงดับกับลุกโชน
เขาฝึกจนถือถ้วยน้ำได้โดยขอบบ่แตก ช่างบ่ได้กล่าวว่าความผิดเก่าหายไป แต่ช่วยพาไปพบผู้เสียหาย อิซรัคบอกชื่อผู้ว่าจ้างและทำงานซ่อมด้วยวิธีที่ครอบครัวยอมรับ บางครั้งหน้าที่ของเขาคือยืนห่างเตาให้ช่างอื่นทำ ย้อนผู้เสียหายยังบ่พร้อมเห็นไฟใกล้บ้าน
ปีที่ยี่สิบ ไฟจากคลังยาลามใกล้สถานพยาบาล อิซรัคมาถึงขณะที่เซห์ราถึงขีดกำลัง เขาสามารถดูดไฟได้ แต่ฮู้ว่าหากรับมากเกินจะควบคุมมือบ่ได้ อัครเพลิงช่วยสร้างภาชนะระบาย เอรินจัดเส้นความร้อน และเขารับเฉพาะส่วนที่ทีมประเมินร่วมกัน
เสียงร้องของคนติดในห้องทำให้เขาอยากฝืนรับเบิด อิซรัคยกมือจะทำก่อนเห็นถ้วยของผู้ป่วยบนพื้น เขานึกถึงบทเรียนว่าการรักษาของเล็กต้องคุมแรง จึงเปิดช่องเย็นเพียงพอให้เซลวาราเข้าไป บ่ใช้ไฟของตนแทนงานของทุกคนจนเพิ่มอันตราย
หลังเหตุการณ์ เขามีรอยแตกร้อนตามแขนและต้องพักจริง บ่มีคำสรรเสริญใดทำให้ขีดจำกัดหายไป ครอบครัวที่เคยเสียบ้านนำอาหารมาส่งโดยวางในถ้วยทนร้อน เขารับอย่างระวังและขอบคุณ บ่ตีความว่าตั้งแต่นี้พวกเขาต้องลืมเรื่องเก่า
อิซรัคร่วมแนวร่วมอรุณในหน่วยควบคุมเพลิงและให้ความร้อนแก่ค่าย ฝึกใช้กำปั้นเพื่อเบี่ยงเศษวัสดุหลายกว่าต่อยทุกอย่างให้ไหม้ เขากับเซห์ราตรวจระดับความร้อนให้กัน โดยมีสิทธิ์สั่งพักแม้อีกฝ่ายบ่พอใจ ย้อนความไว้ใจบ่แม่นการเชื่อว่าคนที่รักจะบ่มีวันพลาด
ก่อนออกเดินทาง ช่างทำถ้วยมอบใบแรกที่เขาอุ่นน้ำสำเร็จ อิซรัคใส่ถุงบุผ้าไว้ใกล้มือ ร่างของเขายังมีไฟ และบางคนยังต้องเว้นระยะ แต่เขามีภาพตนเองอีกภาพนอกจากผู้เผาประตู คือคนที่ถือถ้วยน้ำอุ่นไปให้ผู้หนาวได้โดยบ่ทำให้ริมฝีปากของใครเจ็บ เขาอยากฝึกให้ทำสิ่งนั้นได้มั่นคงพอทุกวัน