กาฬินี ราตรีรักษ์
กาฬินี ราตรีรักษ์ · AR-027
บทบาท: ผู้เฝ้าเพลิงโกรธ
ดินแดน: ค่ายผู้รอดราตรีดำ
อาวุธ: ดาบโค้งคืนเงาและบัวคราม
พลัง: แปลงแรงอาฆาตที่ตนยอมฮับฮู้ให้เป็นคมตัดพันธนาการ
ข้อจำกัด: พลังบ่แยกถูกผิดให้ ต้องมีสติเลือกเป้าหมายทุกครั้ง
ปีที่เข้าร่วม: 19
ความโกรธที่บ่เลือกเหยื่อ
กาฬินีเกิดในค่ายผู้รอดราตรีดำ ที่ซึ่งคนเล่าเรื่องเก่าด้วยเสียงเบาย้อนกลัวเด็กฝันร้าย เธอเห็นความโกรธซ่อนอยู่ในงานธรรมดา ในมือที่กำถ้วยแน่นเมื่อได้ยินรองเท้าทหาร ในคนที่สะดุ้งแม้ประตูเปิดอย่างสุภาพ เธอจึงโตมาพร้อมความปรารถนาว่าจะมีใครสักคนทำให้ผู้ทำร้ายต้องฮู้สึกกลัวบ้าง
พลังของเธอตอบรับอารมณ์นั้น คมดาบโค้งเกิดจากเงาที่เธอยอมเบิ่งตรง ๆ ยิ่งฮับฮู้ความเจ็บของผู้คนมาก มันยิ่งหนักแน่น ทุกคนเริ่มนำเรื่องมาฝากให้เธอแก้ กาฬินีฮู้สึกว่าตนมีหน้าที่ทำให้ความแค้นของทั้งค่ายบ่สูญเปล่า จนบ่เหลือพื้นที่ถามว่าผู้เล่าอยากให้ทำอิหยังจริง ๆ
เธอตามจับอดีตผู้คุมคนหนึ่งตามคำบอกเล่า และพบเขาอยู่กับเด็กที่เรียกว่าพ่อ เขายอมรับว่าเคยทำผิด แต่หลักฐานบางข้อบ่ตรงกับข้อกล่าวหา กาฬินีเกือบใช้ดาบย้อนกลัวว่าความลังเลจะทรยศผู้เสียหาย ก่อนเด็กถามว่าเมื่อเธอจากไป ใครจะฟังเรื่องของบ้านนี้บ้าง
เธอนำตัวผู้คุมไปให้การแทนฆ่า ผู้คนบางส่วนในค่ายโกรธเธอ กาฬินีบ่กล่าวหาว่าพวกเขาอ่อนแอหรือควรปล่อยวาง เธอนั่งฟังและยอมรับว่าความยุติธรรมที่ช้าอาจเจ็บปวดเพียงใด แต่บ่ยอมแกล้งอ้างว่าคมดาบของตนรู้ความจริงทุกเรื่องเองได้
หญิงชราคนหนึ่งในค่ายให้บัวครามแก่เธอ ขอให้พกไว้เตือนว่าบางคนมอบเรื่องเล่าย้อนต้องการพยาน มิใช่ผู้ลงโทษ กาฬินีเริ่มถามก่อนใช้ความเจ็บของใครเป็นแรงต่อสู้ คมดาบอ่อนลงในช่วงแรก ย้อนเธอเคยชินกับการปล่อยทุกเสียงท่วมตน แต่เมื่อแยกความฮู้สึกออกจากการเลือกเป้าหมายได้ ดาบกลับนิ่งกว่าเดิม
ปีที่สิบเก้า กลุ่มค้ามนุษย์ใช้ผู้ถูกล่ามเป็นกำแพงหนีออกจากค่าย กาฬินีเห็นคนที่เคยทำร้ายเพื่อนอยู่หลังแนวโซ่ ความแค้นเสนอทางสั้นให้เธอฟันทะลุทุกอย่าง เธอกลับใช้คมตัดเฉพาะพันธนาการทีละเส้น ประสานกับนีรัชที่นำคนออก แม้หัวหน้ากลุ่มจะหนีไปได้ในความวุ่นวาย
เธอกลับค่ายพร้อมคนรอดและข่าวว่าจับผู้บงการบ่ได้ ครอบครัวหนึ่งถามว่าเหตุใดปล่อยโอกาสหลุดมือ กาฬินีบ่แก้ตัวว่าช่วยทุกอย่างสมบูรณ์แล้ว เธอยอมรับความสูญเสียของโอกาสและจัดทีมตามหลักฐานต่อ การช่วยชีวิตครั้งนี้บ่ปิดคดี แต่กะบ่ควรถูกลดคุณค่าย้อนบ่มีศัตรูตายให้ชม
เธอร่วมแนวร่วมอรุณในหน่วยปลดพันธนาการ ทำงานคู่กับผู้ตรวจหลักฐานและผู้ดูแลผู้รอดชีวิตเสมอ เธอบ่รับคำสั่งลงทัณฑ์จากเสียงส่วนใหญ่เพียงอย่างเดียว และบ่เรียกร้องให้ผู้ที่ยังโกรธสงบลงเพื่อให้ตนสบายใจ บางคืนเธอเองยังต้องให้เพื่อนนั่งเฝ้าจนวางดาบได้
ก่อนเดินทาง หญิงชราถามว่าความโกรธหายแล้วบ่ กาฬินีส่ายหน้าแล้วรดน้ำบัวคราม “ยังอยู่ แต่มื้อนี้ข้าฮู้ว่าจะให้มันทำอิหยัง” เธอตอบ ความอ่อนโยนบ่ได้พรากความดุดันไปจากเธอ มันทำให้คมดาบมีทิศทาง และเมื่อเธอก้าวออกจากค่าย เธอบ่ได้ถือความแค้นของทุกคนในฐานะเจ้าของ หากถือความไว้วางใจที่ต้องคืนให้พวกเขาอย่างปลอดภัย