หลินอี้
Linyi • AR-031
บทบาท: ผู้ขี่วงเพลิง
ถิ่นกำเนิด: เมืองกังหันริมปะการัง
อาวุธ / เครื่องมือ: ทวนเพลิง ห่วงทอง ผ้าแดง และล้อคู่
พลัง: ส่งแรงผ่านล้อไฟและใช้ห่วงดึงจุดยึดเพื่อเคลื่อนที่รวดเร็ว
ข้อจำกัด: ล้อสองข้างต้องสมดุล ความร้อนสะสมเผาทางที่คนอื่นใช้อยู่ได้
ปีเข้าร่วม: 19
เด็กที่เลือกทางของตน
หลินอี้โตในเมืองกังหันริมปะการัง ครอบครัวทำล้อและรอกให้เรือประมง เขาตัวเล็กกว่าคนวัยเดียวกันแต่ใจร้อนกว่าทั้งอู่ ชอบปรับเครื่องมือโดยไม่รอคำอนุญาต เมื่อสร้างล้อคู่ที่ส่งแรงจากไฟได้สำเร็จ ทุกคนกลับเห็นเพียงเด็กซนถือของอันตราย ไม่มีใครยอมฟังแบบที่เขาอธิบาย
ความไม่ถูกฟังทำให้เขาพยายามพิสูจน์ด้วยความเร็ว หลินอี้ลงแข่งส่งของโดยติดล้อไฟกับเท้า ชนะหลายเที่ยวจนผู้จัดใช้ภาพเขาโฆษณา เขาไม่เห็นสัญญาตัวเล็กที่ยึดสิทธิ์ในผลงาน และไม่รู้ว่าถนนไม้เริ่มไหม้จากความร้อนสะสมที่เขาทิ้งไว้
วันแข่งใหญ่ ล้อข้างหนึ่งเสียสมดุล เขาหักหลบเด็กบนทางแต่เผาแผงปลาเสียหาย ผู้จัดหนีความรับผิดโดยเรียกเขาว่าเด็กไม่รู้เรื่อง หลินอี้โกรธจนอยากเผาใบสัญญาทิ้งทั้งหมด ก่อนช่างประจำอู่บอกว่าต้องเก็บมันไว้เป็นหลักฐาน ความสามารถทำสิ่งใหม่ยังต้องการคนช่วยอ่านโลกที่ล้อมมันอยู่
เขาถูกสั่งหยุดใช้อุปกรณ์ระหว่างตรวจ ไม่ใช่ถูกห้ามคิดตลอดไป คชินทร์ซึ่งมาเรื่องทางส่งน้ำช่วยให้ทดสอบในพื้นที่ปลอดภัย หลินอี้เรียนเรื่องทางระบายความร้อนและเขียนขั้นตอนหยุดฉุกเฉินด้วยตนเอง ห่วงทองใช้จับจุดยึด ผ้าแดงใช้ส่งสัญญาณ ไม่ใช่ของประดับที่ควรปล่อยปลิวใกล้เครื่องจักร
ปีที่สิบเก้า พายุทำให้กังหันท่าเรือหมุนย้อน เกวียนคนอพยพติดอยู่กลางทางลาด หลินอี้อยากพุ่งออกไปทันที แต่หยุดตรวจล้อทั้งสองตามที่ฝึก เขาเสนอแผนให้ผู้ใหญ่ฟังและยอมรับการแก้ ไม่ต้องเลือกระหว่างทำตามทุกอย่างกับไม่ฟังใครเลย
เขาใช้ทวนเพลิงตรึงกลไก ห่วงทองดึงสายจากเรือ และล้อคู่ช่วยส่งเชือกขึ้นทางลาด เมื่อเห็นไม้เริ่มดำ เขาหยุดใช้ไฟ เปลี่ยนเป็นวิ่งด้วยแรงขาในช่วงสุดท้าย แผนจบช้ากว่าที่ฝัน แต่ทางเดินยังอยู่ให้คนรุ่นหลังใช้ หลินอี้เพิ่งชนะบางอย่างที่ไม่มีกรรมการจับเวลา
เขาช่วยชดใช้ร้านปลาจากรายได้งานช่างและต่อสู้เรื่องสัญญาผ่านผู้แทนที่ไว้ใจ เจ้าของร้านยังบ่นทุกครั้งที่เห็นเขา แต่เริ่มฝากของให้ส่งโดยกำหนดเวลาเผื่อไว้ หลินอี้เรียนว่าความไว้ใจไม่กลับมาเพราะการช่วยครั้งใหญ่เพียงครั้งเดียว
เขาร่วมแนวร่วมในฐานะผู้ฝึกงานส่งสัญญาณและช่างเคลื่อนที่ ภายใต้ผู้ดูแลและขอบเขตงานตามความพร้อม ไม่ถูกส่งเป็นแนวหน้าเพราะพลังน่าตื่นตา เขาขอให้มีสิทธิ์เลือกเส้นทางอาชีพเมื่อเติบโตขึ้น และช่วยเขียนคู่มืออุปกรณ์ด้วยภาษาที่เด็กคนอื่นเข้าใจได้
ก่อนเดินทาง แม่ผูกผ้าแดงให้สั้นพอดี หลินอี้บ่นว่าสวยน้อยลง แต่ยอมทดสอบว่าไม่พันล้อ เขามองอู่ที่ยังมีงานรอและสัญญาว่าจะกลับมาเรียนต่อ ความฝันไม่ได้เล็กลงเพราะมีราวกันตก มันเพียงมีโอกาสพาเขาไปได้ไกลกว่าจุดที่ความใจร้อนเคยเผาทางทิ้ง