ออร์กาน
ออร์กาน · AR-041
บทบาท: ผู้หักพันธนาการ
ดินแดน: หลุมคุมขังรากภูเขา
อาวุธ: เขี้ยว กรงเล็บ และแรงร่าง
พลัง: ดมกลิ่นโลหะที่ผ่านการผูกคำสั่งและกัดจุดเชื่อม
ข้อจำกัด: กลิ่นเลือดและเสียงโซ่กระตุ้นความตื่นกลัว ต้องมีพื้นที่ถอยโดยบ่ถูกไล่ต้อน
ปีที่เข้าร่วม: 20
หมาป่าที่กัดโซ่ให้ผู้อื่น
ออร์กานจำเสียงโซ่ได้ก่อนชื่อของตน เขาเป็นหมาป่าขนาดใหญ่ที่ถูกจับไว้ใต้รากภูเขา ผู้คุมกลัวแรงของเขาจึงเพิ่มพันธนาการทุกครั้งที่ขยับ ยิ่งเจ็บ เขายิ่งดิ้น ยิ่งดิ้น พวกเขายิ่งเชื่อว่าต้องขังแน่นกว่าเดิม บ่มีใครถามว่าหากเปิดช่องให้ถอย เขาจะยังพุ่งเข้าหาคนหรือบ่
เขาเรียนกลิ่นโลหะผูกคำสั่งจากการกัดมันจนเลือดออก รสของแต่ละข้อบ่เหมือนกัน บางข้อบังคับให้หยุด บางข้อทำให้เจ็บเมื่อคิดหนี ผู้คุมใช้เขาทดสอบโซ่ก่อนขายให้เหมืองอื่น ออร์กานจึงฮู้ว่าความทุกข์ของตนกำลังถูกทำให้แม่นยำพอส่งต่อไปยังชีวิตอีกมาก
คนส่งอาหารชื่ออูลบ่พยายามลูบเขาเพื่อพิสูจน์ความกล้า เพียงวางถังในระยะเดิมและถอยให้พื้นที่ทุกวัน เมื่อออร์กานคำราม อูลหยุดเข้ามา ความสม่ำเสมอทำให้เขาเริ่มกินก่อนอีกฝ่ายเดินพ้นประตู และในที่สุดยอมให้เห็นรอยแผลซึ่งซ่อนใต้ขน
อูลส่งข่าวถึงแนวร่วมในปีที่ยี่สิบ นีรัชกับกาฬินีเข้ามาถอดกลไก แต่เสียงเครื่องมือทำให้ออร์กานตื่นกลัวและงับใส่ พวกเขาถอยตามแผน บ่ตีตอบหรือเรียกเขาว่าบ่ฮู้บุญคุณ อูลใช้สัญญาณเดิมให้เขาสงบพอเลือกได้ว่าจะให้เข้าใกล้อีกหรือบ่ การช่วยเหลือใช้หลายคืน บ่แม่นมือเดียวแตะหัวแล้วความทรงจำร้ายหายไป
เมื่อโซ่หลักคลาย ออร์กานดมพบจุดเชื่อมซึ่งต่างจากส่วนอื่น เขากัดอย่างระมัดระวังจนคำสั่งหลุด บ่ได้ทำลายทุกข้อด้วยแรง พลังของเขากลายเป็นความฮู้จากสิ่งที่เคยทำร้ายตน ทันใดนั้นประตูขังสัตว์อื่นเริ่มปิดตามระบบ เขามีทางออกตรงหน้าแต่หันกลับไปกัดโซ่อีกเส้น
เสียงร้องและกลิ่นเลือดทำให้เขาสั่นจนแทบจำทิศบ่ได้ กาฬินีเปิดทางถอยไว้ตลอด ออร์กานถอยไปพักแล้วกลับมาเองทีละช่วง เขาปลดผู้ถูกขังได้หลายตัวโดยบ่ถูกบังคับให้กล้าจนพัง เมื่อออกถึงฟ้า เขานอนอยู่กับพื้นนาน บ่ฮู้ว่าความกว้างซึ่งบ่เจ็บควรใช้จั่งใด๋
การพักฟื้นมีทั้งวันที่เดินได้ไกลและวันที่เสียงโลหะทำให้กลับไปซ่อน แนวร่วมจัดพื้นที่เงียบและสัญญาณแจ้งก่อนเข้าใกล้ ออร์กานแสดงความยินยอมผ่านการขยับและเสียงที่ทีมค่อย ๆ เรียน บ่มีใครอ้างว่าตนอ่านใจเขาได้ทุกอย่าง อูลมาเยี่ยมพร้อมถังอาหารใบเดิมซึ่งล้างสะอาดแล้ว
ออร์กานเลือกเดินตามขบวนที่ออกค้นสถานที่คุมขัง เขาทำงานตรวจกลิ่นพันธนาการและกัดจุดเชื่อม แต่มีสิทธิ์ถอนตัวเมื่อสิ่งเร้ามากเกินไป เขาบ่แม่นอาวุธที่ผู้ฝึกตะโกนสั่งแล้วต้องพุ่งไปทันที ความแข็งแรงของเขากลับมาพร้อมสิทธิ์เลือกทิศทางของมัน
ก่อนออกเดินทาง อูลวางสายรัดสำหรับติดถุงเสบียงไว้ให้ดม ออร์กานบ่ยอมในวันแรก ทุกคนจึงขนของด้วยวิธีอื่น วันต่อมาเขาเป็นฝ่ายกลับมายืนใกล้สายรัดเอง บ่มีเสียงเชียร์ใหญ่โต เพียงมือที่รอให้แน่ใจแล้วจึงขยับ โลกยังมีโซ่อีกมาก แต่ครั้งนี้เขาจะได้ฮู้ว่าทุกทางเดินมีที่ให้หยุดและทุกประตูบ่จำเป็นต้องปิดตามหลัง