ศิรเวท อัคนิรำ
ศิรเวท อัคนิรำ · AR-024
บทบาท: ผู้รักษาจังหวะสมดุล
ดินแดน: อารามรอยแยก
อาวุธ: ตรีสมดุลและกลองสองหน้า
พลัง: สลับจังหวะเร่งและหยุดพลังที่กำลังปะทุ
ข้อจำกัด: หยุดทุกอย่างพร้อมกันบ่ได้ ทุกจังหวะที่ตัดต้องมีจังหวะปล่อย
ปีที่เข้าร่วม: 19
หนึ่งจังหวะก่อนโลกแตก
ศิรเวทเติบโตในอารามรอยแยก ซึ่งบ่มีผู้ใดได้รับหน้าที่ครอบครองเวลา ผู้ฝึกเพียงเรียนฟังจังหวะที่พลังโลกหายใจเข้าและออก เขาตีกลองสองหน้าตามครูตั้งแต่ยังเอื้อมบ่ถึงขอบกลอง อีกหน้าหนึ่งเร่ง อีกหน้าหนึ่งผ่อน บทเรียนดูเรียบง่ายจนเขาเบื่อและอยากค้นท่าที่บ่มีใครทำได้
พรสวรรค์ทำให้ศิรเวทหยุดการปะทุได้ยาวกว่าศิษย์คนอื่น เขาเริ่มคึดว่าหากหยุดได้ตลอดไป โลกจะบ่ต้องเจ็บอีก คืนที่เพื่อนฝึกพลัดตกลงในรอยแยก เขาตรึงพลังไว้เบิด บ่ยอมปล่อยแม้ครูสั่ง จังหวะที่กดไว้สะสมจนระเบิดออกอีกด้าน ทำให้ห้องพักพังและคนอีกหลายคนบาดเจ็บ เพื่อนรอดย้อนครูลงไปช่วยด้วยเชือกธรรมดา
ศิรเวททำลายไม้ตีกลองของตน เขาบ่อยากรับฟังสิ่งที่เตือนว่าแม้ความพยายามช่วยชีวิตกะทำร้ายคนได้ ครูให้เขาดูแลสวนโดยบ่ใช้พลังหลายฤดู เขาเรียนว่ารากต้องมีช่องว่าง น้ำต้องไหลออก และดอกไม้ที่ถูกประคองแน่นเกินไปกะตายได้เช่นเดียวกับดอกที่ถูกละเลย
ความเข้าใจบ่ได้ทำให้ความกลัวหายไป เมื่อได้ยินเสียงหินแตก เขายังอยากหยุดทุกอย่าง ครูจึงให้ฝึกกับหม้อเดือดเล็ก ๆ ปล่อยไอน้ำทีละช่วง ศิรเวทกลับมาใช้กลองด้วยจังหวะที่ช้าลง เริ่มจดสิ่งที่จะเกิดหลังตนปล่อยพลัง บ่คิดเฉพาะช่วงที่ทุกคนชื่นชมความนิ่ง
ปีที่สิบเก้า เครื่องประทับของสมาพันธ์ใต้ภูเขาเริ่มดึงพลังจนรอยแยกสั่น แนวร่วมอรุณนำคนอพยพผ่านอาราม ศิรเวทได้รับคำขอให้ตรึงทางไว้จนทุกคนออก แต่จำนวนผู้ตามมาหลายกว่าที่คาด เขาบอกเวลาแน่นอนที่รับไหว แม้เสียงขอร้องจากคนท้ายขบวนจะทำให้ใจแทบขาด
เขาใช้ตรีสมดุลสร้างจุดระบายสามจุด คชินทร์เสริมโครง เอรินรับความร้อนส่วนหนึ่ง และธรัณย์ช่วยส่งสัญญาณจังหวะ เมื่อถึงขีดจำกัด ศิรเวทยอมปล่อยตามแผน หินถล่มลงในช่องว่างที่เตรียมไว้แทนค่ายพัก เขาไห้ขณะตีกลองต่อ ย้อนการยอมให้บางสิ่งแตกยังยากกว่าการประกาศว่าจะปกป้องทุกอย่าง
หลังอพยพสำเร็จ เขาพบว่าห้องฝึกเก่าพังไปด้วย ครูยืนเบิ่งซากอยู่นานก่อนขอให้ช่วยยกกลองที่เหลือ บ่มีคำสอนสวยงามมาปิดความเสียดาย ทั้งสองทำงานเงียบ ๆ จนค่ำ ศิรเวทฮู้ว่าการเลือกถูกบ่ได้แปลว่าจะบ่เสียใจ แต่สามารถเสียใจโดยบ่ปฏิเสธชีวิตที่ช่วยไว้ได้
เขาร่วมแนวร่วมในฐานะผู้ประคองจุดปะทุ ตั้งสัญญาณถอนตัวที่ใครกะใช้ได้ กลองสองหน้าซ่อมจากชิ้นเก่าและไม้ใหม่ เสียงบ่เหมือนเดิม เขาบ่พยายามแก้ให้ย้อนกลับไปเป็นอดีต ทุกเช้าเขาฝึกฟังจังหวะของคนเดินช้าที่สุดก่อนกำหนดความเร็วขบวน
ก่อนจากอาราม เพื่อนที่เคยตกในรอยแยกยื่นเชือกเส้นหนึ่งให้ ศิรเวทผูกมันไว้ข้างตรี บ่แม่นย้อนเชือกวิเศษ แต่ย้อนครั้งหนึ่งมันทำสิ่งที่พลังยิ่งใหญ่ของเขาเป็นหยัง่ได้ เขาออกเดินทางพร้อมความตั้งใจว่าจะรักษาช่องว่างให้ความช่วยเหลือรูปแบบอื่นเข้าถึงได้ และจะบ่เรียกการหยุดทุกเสียงของโลกว่าความสงบอีก