โบรัน
โบรัน · AR-043
บทบาท: นายช่างเขาวงกต
ดินแดน: โรงงานใต้คุกวงกต
อาวุธ: เขา หมัด และค้อนช่างธรรมดา
พลัง: ฮับฮู้โพรงด้วยแรงสั่นและพังผนังที่บ่มีโครงค้ำสำคัญ
ข้อจำกัด: บ่อาจแยกโครงสร้างได้หากเสียงรบกวนมาก พลาดแล้วผู้คนอาจถูกฝัง
ปีที่เข้าร่วม: 20
ประตูบานแรกของเขาวงกต
โบรันเกิดในโรงงานใต้คุกวงกต เขาเรียนแผนผังจากแรงสั่นที่ผ่านเขาและฝ่าเท้า แยกห้องว่างออกจากห้องเต็มได้แม้กำแพงทึบ ผู้คุมจึงใช้เขาสร้างทางที่บ่มีใครหนีออก แล้วบอกว่าฝีมือของเขากำลังรักษาเมืองให้ปลอดภัย
เขาภูมิใจในงานที่พอดีทุกมุม จนพบรอยขูดชื่อบนผนังซึ่งกำลังจะปิดทับ ผู้คุมบอกว่าเป็นของนักโทษอันตราย แต่โบรันได้ยินเสียงท่องสูตรทำขนมจากด้านใน คนหลังผนังเป็นช่างขนมที่ถูกจับย้อนบ่ยอมให้ยึดร้าน เขาเริ่มฟังเสียงในคุกหลายกว่าคำอธิบายของผู้จ้าง
โบรันแอบทำช่องลมเพิ่มให้ห้องขังโดยคึดว่าเป็นความช่วยเหลือพอแล้ว วันหนึ่งผู้คุมใช้แผนที่ของเขาปิดทางหนีระหว่างไฟไหม้ เขาพบว่าความเมตตาเล็ก ๆ ที่ซ่อนอยู่ในกำแพงบ่อาจหักล้างบทบาทของตนในการสร้างกรงเบิดได้ จึงหยุดงานและขอเปิดทางออกฉุกเฉินอย่างเป็นทางการ
คำขอทำให้เขาถูกขังในห้องที่ออกแบบเอง เสียงหัวเฮาะของผู้คุมสะท้อนจากมุมที่เขาคำนวณไว้ดีเกินไป โบรันเกือบทุบทุกผนังด้วยความโกรธ ก่อนสัมผัสว่าคานเหนือห้องขังอื่นรับน้ำหนักร่วมกัน การหนีเร็วอาจฝังคนที่ต้องการช่วย เขาจึงนั่งฟังจนแยกเสียงท่อ เสา และฝีเท้าได้
เขาใช้เขาขูดตำแหน่งคานแล้วค่อย ๆ เปิดช่องสู่ทางระบาย ผู้ต้องขังช่วยส่งข่าวผ่านเสียงเคาะ ปีที่ยี่สิบ จ้าวเหวินกับคชินทร์มาถึงตามหลักฐาน โบรันส่งแผนผังออกไปพร้อมจุดที่บ่แน่ใจ บ่อ้างว่าผู้สร้างย่อมรู้ทุกอย่าง ย้อนผู้คุมได้ต่อเติมพื้นที่โดยบ่แจ้งเขาแล้ว
ระหว่างช่วยคนออก เครื่องจักรส่งเสียงดังจนพลังอ่านโพรงใช้บ่ได้ โบรันหยุดทุบกำแพงทั้งที่ถูกเร่ง แล้วใช้แบบกับการเจาะตรวจธรรมดา คชินทร์ช่วยคำนวณโครง พวกเขาเปิดประตูบานแรกของเขาวงกตที่บ่ได้มีไว้ให้ผู้คุมเข้าไป แต่มีไว้ให้คนข้างในเลือกเดินออกมา
เมื่อคุกว่าง โบรันถูกถามว่าจะทำลายมันเบิดหรือบ่ เขาขอเกะบส่วนหนึ่งไว้เป็นหลักฐานและให้ชุมชนตัดสินพื้นที่ส่วนที่เหลือ เขารับผิดชอบงานที่เคยทำ เปิดชื่อผู้สั่งและการเปลี่ยนแบบทุกครั้ง บ่ปล่อยให้ความผิดจบที่ผู้ถือค้อนคนเดียวหรือผู้สั่งคนเดียวอย่างง่ายดาย
เขาร่วมแนวร่วมอรุณเป็นช่างเปิดทางและตรวจโครงสร้าง ค้อนที่พกเป็นค้อนธรรมดาซึ่งซ่อมได้ในหมู่บ้าน เขาออกแบบที่พักให้มีทางออกอย่างน้อยสองทาง และเชิญผู้ใช้งานตรวจว่าประตูเหมาะกับร่างของตนหรือบ่ บ่ถือว่าคนตัวเล็กกับคนตัวใหญ่ต้องอดทนต่อแบบเดียวกัน
ก่อนออกเดินทาง ช่างขนมจากหลังผนังนำขนมก้อนหนึ่งมาให้ โบรันนั่งกินตรงธรณีประตูที่ตนเพิ่งสร้าง บ่มีใครรีบปิดบานตามหลัง เขาฮู้ว่าฝีมือเดียวกันเคยทำให้คนหมดหวังและกำลังช่วยให้คนเมือบ้านได้ ต่อจากนี้ทุกครั้งที่วางเส้นบนแผนผัง เขาจะถามก่อนว่าเส้นนั้นกำลังพาใครเข้าไป และมีทางให้เขาออกมาจั่งใด๋