โบรัน

โบรัน

Boran • AR-043

บทบาท: นายช่างเขาวงกต

ถิ่นกำเนิด: โรงงานใต้คุกวงกต

อาวุธ / เครื่องมือ: เขา หมัด และค้อนช่างธรรมดา

พลัง: รับรู้โพรงด้วยแรงสั่นและพังผนังที่ไม่มีโครงค้ำสำคัญ

ข้อจำกัด: ไม่อาจแยกโครงสร้างได้หากเสียงรบกวนมาก พลาดแล้วผู้คนอาจถูกฝัง

ปีเข้าร่วม: 20

ประตูบานแรกของเขาวงกต

โบรันเกิดในโรงงานใต้คุกวงกต เขาเรียนแผนผังจากแรงสั่นที่ผ่านเขาและฝ่าเท้า แยกห้องว่างออกจากห้องเต็มได้แม้กำแพงทึบ ผู้คุมจึงใช้เขาสร้างทางที่ไม่มีใครหนีออก แล้วบอกว่าฝีมือของเขากำลังรักษาเมืองให้ปลอดภัย

เขาภูมิใจในงานที่พอดีทุกมุม จนพบรอยขูดชื่อบนผนังซึ่งกำลังจะปิดทับ ผู้คุมบอกว่าเป็นของนักโทษอันตราย แต่โบรันได้ยินเสียงท่องสูตรทำขนมจากด้านใน คนหลังผนังเป็นช่างขนมที่ถูกจับเพราะไม่ยอมให้ยึดร้าน เขาเริ่มฟังเสียงในคุกมากกว่าคำอธิบายของผู้จ้าง

โบรันแอบทำช่องลมเพิ่มให้ห้องขังโดยคิดว่าเป็นความช่วยเหลือพอแล้ว วันหนึ่งผู้คุมใช้แผนที่ของเขาปิดทางหนีระหว่างไฟไหม้ เขาพบว่าความเมตตาเล็ก ๆ ที่ซ่อนอยู่ในกำแพงไม่อาจหักล้างบทบาทของตนในการสร้างกรงทั้งหมดได้ จึงหยุดงานและขอเปิดทางออกฉุกเฉินอย่างเป็นทางการ

คำขอทำให้เขาถูกขังในห้องที่ออกแบบเอง เสียงหัวเราะของผู้คุมสะท้อนจากมุมที่เขาคำนวณไว้ดีเกินไป โบรันเกือบทุบทุกผนังด้วยความโกรธ ก่อนสัมผัสว่าคานเหนือห้องขังอื่นรับน้ำหนักร่วมกัน การหนีเร็วอาจฝังคนที่ต้องการช่วย เขาจึงนั่งฟังจนแยกเสียงท่อ เสา และฝีเท้าได้

เขาใช้เขาขูดตำแหน่งคานแล้วค่อย ๆ เปิดช่องสู่ทางระบาย ผู้ต้องขังช่วยส่งข่าวผ่านเสียงเคาะ ปีที่ยี่สิบ จ้าวเหวินกับคชินทร์มาถึงตามหลักฐาน โบรันส่งแผนผังออกไปพร้อมจุดที่ไม่แน่ใจ ไม่อ้างว่าผู้สร้างย่อมรู้ทุกอย่าง เพราะผู้คุมได้ต่อเติมพื้นที่โดยไม่แจ้งเขาแล้ว

ระหว่างช่วยคนออก เครื่องจักรส่งเสียงดังจนพลังอ่านโพรงใช้ไม่ได้ โบรันหยุดทุบกำแพงทั้งที่ถูกเร่ง แล้วใช้แบบกับการเจาะตรวจธรรมดา คชินทร์ช่วยคำนวณโครง พวกเขาเปิดประตูบานแรกของเขาวงกตที่ไม่ได้มีไว้ให้ผู้คุมเข้าไป แต่มีไว้ให้คนข้างในเลือกเดินออกมา

เมื่อคุกว่าง โบรันถูกถามว่าจะทำลายมันทั้งหมดหรือไม่ เขาขอเก็บส่วนหนึ่งไว้เป็นหลักฐานและให้ชุมชนตัดสินพื้นที่ส่วนที่เหลือ เขารับผิดชอบงานที่เคยทำ เปิดชื่อผู้สั่งและการเปลี่ยนแบบทุกครั้ง ไม่ปล่อยให้ความผิดจบที่ผู้ถือค้อนคนเดียวหรือผู้สั่งคนเดียวอย่างง่ายดาย

เขาร่วมแนวร่วมอรุณเป็นช่างเปิดทางและตรวจโครงสร้าง ค้อนที่พกเป็นค้อนธรรมดาซึ่งซ่อมได้ในหมู่บ้าน เขาออกแบบที่พักให้มีทางออกอย่างน้อยสองทาง และเชิญผู้ใช้งานตรวจว่าประตูเหมาะกับร่างของตนหรือไม่ ไม่ถือว่าคนตัวเล็กกับคนตัวใหญ่ต้องอดทนต่อแบบเดียวกัน

ก่อนออกเดินทาง ช่างขนมจากหลังผนังนำขนมก้อนหนึ่งมาให้ โบรันนั่งกินตรงธรณีประตูที่ตนเพิ่งสร้าง ไม่มีใครรีบปิดบานตามหลัง เขารู้ว่าฝีมือเดียวกันเคยทำให้คนหมดหวังและกำลังช่วยให้คนกลับบ้านได้ ต่อจากนี้ทุกครั้งที่วางเส้นบนแผนผัง เขาจะถามก่อนว่าเส้นนั้นกำลังพาใครเข้าไป และมีทางให้เขาออกมาอย่างไร