จิ่นซู
จิ่นซู · AR-036
บทบาท: ผู้ตื่นหลังระฆังสุดท้าย
ดินแดน: คลังขนส่งศพเก่า
อาวุธ: มือแข็งแกร่งและตราหน้าผาก
พลัง: สะสมแรงในข้อต่อแล้วปล่อยเป็นการกระโดดและแรงผลัก
ข้อจำกัด: ต้องพักระหว่างจังหวะ ตราที่ผู้อื่นใส่ไว้ยังรบกวนการควบคุมร่าง
ปีที่เข้าร่วม: 20
คนที่ได้ยินแม้ขยับบ่ได้
สิ่งแรกที่จิ่นซูจำได้หลังตื่นคือเสียงคนคุยกันว่าเขาขนของได้เท่าไร ร่างของเขาแข็ง ข้อต่อเคลื่อนไหวเป็นช่วง และมีตราบนหน้าผากซึ่งทำให้หยุดทันทีเมื่อได้ยินคำสั่ง เขาอยากบอกว่าฟังรู้เรื่อง แต่ปากออกเสียงช้าเกินกว่าคนงานจะรอ ทุกคนจึงเว้าเรื่องเขาราวกับบ่มีผู้ฟังอยู่ข้างใน
คลังขนส่งเก่าใช้เขายกโลงและลังหนัก เขาฮับฮู้ความเหนื่อยแต่บ่มีทางขอพัก ผู้คุมคึดว่าร่างแบบเขาบ่ฮู้สึก จิ่นซูเริ่มนับรอยแตกบนเพดานเพื่อรักษาความคิดของตนไว้ เมื่อจำชื่อเดิมบ่ได้ เขาเลือกจิ่นซูจากอักษรบนเศษหนังสือที่ปลิวติดลัง เป็นสิ่งแรกที่บ่มีใครสั่งให้เลือก
คนทำความสะอาดชื่อเม่ยพบว่าเขาขยับนิ้วตอบคำถามได้ เธอใช้เวลาหลายคืนสร้างตารางตัวอักษร บ่รีบเดาคำแทนย้อนอยากให้สนทนาดูง่าย จิ่นซูขอคำว่าเจ็บก่อนคำว่าหนี เมื่อเม่ยเข้าใจ เธอหยุดให้คนวางของบนขาที่ร้าวและเริ่มบันทึกการใช้งานเป็นหลักฐาน
ผู้คุมจับได้และยึดกระดาน จิ่นซูเกือบยอมเงียบเพื่อให้เม่ยปลอดภัย แต่เธอบอกว่าความปลอดภัยซึ่งต้องทำเหมือนเขาบ่แม่นคนจะอยู่ได้บ่นาน ทั้งสองส่งข้อความผ่านรอยขูดบนลังจนถึงจ้าวเหวิน เขาตรวจพบว่าตราควบคุมใช้เงื่อนไขสัญญาซึ่งบ่มีผู้ยินยอมอยู่ในเอกสาร
ปีที่ยี่สิบ การปลดตราทำได้เพียงบางส่วน ย้อนถอดเบิดทันทีอาจทำลายกลไกพยุงร่าง จิ่นซูจึงต้องอยู่กับข้อจำกัดขณะเรียนควบคุมแรง เขากระโดดได้ไกลแต่ต้องพักให้ข้อต่อสะสมกำลัง การฟื้นอิสระบ่แม่นภาพลุกขึ้นวิ่งได้ในวันเดียว และเขาขอให้ทุกคนเคารพความเร็วของตน
ก่อนพาคนงานออก เจ้าของคลังจุดไฟเผาหลักฐาน จิ่นซูใช้แรงผลักเปิดทางแล้วหยุดพักตามจังหวะที่ตกลง แม้คำสั่งเก่าในตราจะพยายามบังคับให้ยืนปิดประตู เม่ยอ่านชื่อตนกับชื่อเขาสลับกันให้ตั้งสมาธิ ขณะที่จ้าวเหวินตัดเงื่อนไขส่วนที่พิสูจน์ได้ เขาเลือกก้าวสุดท้ายด้วยตนเองและพาคนออกมาได้
หลังอิสระ เขาบ่ฮู้ว่าจะทำอิหยังกับวันที่บ่มีใครสั่ง จิ่นซูลองนอนกลางวัน ลองวาดรูป และพบว่าชอบซ่อมของชิ้นเล็กอย่างบ่น่าเชื่อ มือที่คนอื่นเบิ่งว่ามีไว้ยกของหนักสามารถจับพู่กันได้เมื่อมีด้ามเหมาะสม เขาขอเรียนอ่านเพื่อให้ตนตรวจทุกสัญญาที่เกี่ยวกับร่างได้
เขาร่วมแนวร่วมในหน่วยเคลื่อนย้ายและคุ้มกัน โดยมีตารางพัก กระดานสื่อสาร และสิทธิ์ปฏิเสธการแตะตราโดยบ่แจ้ง การรักษายังดำเนินต่อไป บ่มีใครอ้างว่าต้องกลับเหมือนคนอื่นก่อนจึงเป็นนักสู้ได้ เขาฝึกใช้แรงกระโดดในพื้นที่ที่รู้จุดลง บ่ส่งตัวเองเป็นอาวุธตามคำสั่งจากไกลอีก
ก่อนออกเดินทาง เม่ยคืนเศษหนังสือที่เป็นที่มาของชื่อ จิ่นซูใช้เวลานานเขียนคำขอบคุณลงกระดาน ทุกคนรอจนเสร็จ บ่มีใครเว้าแทน เขาเงยหน้าขึ้นเบิ่งขบวนซึ่งยังบ่เคลื่อนทิ้งไป ความเงียบครั้งนี้บ่แม่นการถูกเบิ่งข้าม แต่เป็นพื้นที่ที่คนอื่นตั้งใจเว้นให้เสียงของเขามาถึง