เซิ่งหลง
Shenglong • AR-033
บทบาท: แม่ทัพสัตย์เขียว
ถิ่นกำเนิด: กองเรือด่านทะเล
อาวุธ / เครื่องมือ: ง้าวมังกรเสี้ยวจันทร์
พลัง: ตั้งแนวคุ้มกันและรับแรงปะทะต่อเนื่องโดยยึดพื้นที่
ข้อจำกัด: ย้ายตำแหน่งได้ช้าและไม่อาจปกป้องทุกแนวพร้อมกัน
ปีเข้าร่วม: 20
คำสัตย์ที่กล้าขัดคำสั่ง
เซิ่งหลงผูกพันกับท้องทะเลด้วยคำสัตย์ที่ให้แก่สหายร่วมเรือ ทั้งสามเคยกินข้าวหม้อเดียวกันขณะเรือแตก และสาบานว่าจะไม่มีใครถูกทิ้งไว้กลางน้ำ เขาเป็นคนตัวใหญ่ หนวดเครายาว และนิ่งพอให้ลูกเรือเชื่อใจ เมื่อได้รับตำแหน่งแม่ทัพด่าน จึงคิดว่ากำลังขยายคำสัตย์นั้นให้คุ้มครองผู้คนมากขึ้น
ปีแล้วปีเล่า กองเรือเติบโตพร้อมกฎที่ห่างจากชีวิตลูกเรือ เซิ่งหลงทำตามเพราะเพื่อนเก่าสองคนเป็นผู้บัญชาการ เขาเชื่อว่าพวกเขายังจำหม้อข้าววันนั้นได้ เมื่อมีคำร้องเรื่องการยึดเรือประมง เขารับปากจะตรวจ แต่กลับเลื่อนเพราะการประชุมใหญ่สำคัญกว่าเสมอ
ลูกเรือหนุ่มนำเชือกเส้นหนึ่งมาให้ เชือกมีรอยตัดจากง้าวของหน่วยเขา ใช้เป็นหลักฐานว่าพ่อถูกปล่อยให้ลอยกลางทะเลหลังปฏิเสธจ่ายค่าผ่านทาง เซิ่งหลงค้นแฟ้มแล้วพบคำสั่งของสหายเก่า เขาไปถามโดยหวังว่าจะมีคำอธิบาย ทว่าเพื่อนตอบเพียงว่าการคุมทะเลต้องทำให้คนกลัวบ้าง
ความภักดีดึงเขาไปคนละทิศ เซิ่งหลงไม่อยากเชื่อว่ามิตรภาพอันจริงใจจะอยู่ร่วมกับการกระทำเช่นนั้นได้ เขาเกือบปิดเรื่องโดยชดใช้เงินส่วนตัว ก่อนลูกเรือถามว่าคนต่อไปจะได้รับเงินหลังตายเช่นเดียวกันหรือไม่ เขาจึงส่งหลักฐานเข้าสู่การตรวจและถูกสั่งปลดทันที
ปีที่ยี่สิบ กองเรือได้รับคำสั่งจมเรือผู้ลี้ภัยซึ่งถูกกล่าวหาว่าซ่อนผู้ก่อเหตุ เซิ่งหลงยังมีง้าวแต่ไม่มีตราบังคับใคร เขาขึ้นเรือเล็กไปขวางและส่งสัญญาณขอตรวจผู้โดยสารอย่างเปิดเผย เพื่อนเก่าสั่งให้หลบโดยอ้างคำสัตย์ระหว่างพวกเขา เซิ่งหลงตอบว่าคำสัตย์นั้นเริ่มจากการไม่ทิ้งคนกลางน้ำ
เขาปักง้าวมังกรเสี้ยวจันทร์ตรึงแนวรับบนเรือที่โยกแรง พลังรับแรงปะทะทำให้ลำเรือไม่พลิก แต่เขาย้ายไปช่วยท้ายเรือไม่ได้พร้อมกัน จึงมอบตำแหน่งสำคัญให้ลูกเรือหนุ่มและฟังคำแนะนำของชาวประมง เมื่อแนวร่วมอรุณนำเรือช่วยเหลือมาถึง ทุกคนยังอยู่ครบเพราะเขาไม่ได้แสร้งว่าตนมองได้รอบลำ
การเผชิญหน้าจบลงด้วยการยอมให้ตรวจเรือและเปิดหลักฐานต่อชุมชนท่าเรือ สหายคนหนึ่งยอมให้การ อีกคนหนีไป เซิ่งหลงเสียมิตรภาพที่เคยเชื่อว่าจะอยู่ตลอดชีวิต เขาไว้ทุกข์ให้สิ่งนั้นโดยไม่ใช้ความเศร้าเป็นเหตุผลกลับไปปกป้องความผิด
เขาร่วมแนวร่วมในหน่วยคุ้มกันทางทะเล ฝึกให้ลูกเรือถามคำสั่งซึ่งเสี่ยงชีวิตผู้ไม่เกี่ยวข้อง และให้ผู้รู้พื้นที่ออกเสียงก่อนนายทหาร ความนิ่งของเขายังคงทำให้คนเชื่อใจ แต่บัดนี้รวมถึงการยอมพูดว่าตนเคยนิ่งในเวลาที่ควรทักท้วงด้วย
ก่อนออกจากท่า ลูกเรือหนุ่มชวนเขากินข้าวในหม้อเก่า เซิ่งหลงตักให้ทุกคนก่อนนั่งลง ไม่มีพิธีสาบานใหม่ เพราะคำเดิมยังดีพอหากทำตามจริง เขาเก็บเชือกที่ถูกตัดไว้กับด้ามง้าว เพื่อจำว่าความภักดีไม่ใช่การมองข้ามสิ่งที่คนรักทำ แต่คือการกล้าหยุดเขาก่อนคำสัตย์ที่เคยให้ร่วมกันจะไม่เหลือความหมาย