สุริยปักษ์
สุริยปักษ์ · AR-015
บทบาท: นักรบปีกสุริยะ
ดินแดน: หน้าผาระหว่างเกาะลอย
อาวุธ: กรงเล็บและปีกทอง
พลัง: ควบคุมกระแสยกตัวและตัดแรงลมด้วยแนวปีก
ข้อจำกัด: บินในอุโมงค์แคบบ่ได้ ปีกที่เสียขนต้องพักฟื้นจริง
ปีที่เข้าร่วม: 19
ฟ้าที่บ่แม่นกรรมสิทธิ์
บนหน้าผาเกาะลอย สุริยปักษ์เรียนว่าความสูงคือความปลอดภัย ผู้ใหญ่ชี้ลงไปยังเงามืดของพื้นโลกแล้วเล่าเรื่องภัยที่บินขึ้นมาบ่ได้ เขาเติบโตเป็นนักรบปีกทอง ผู้ลาดตระเวนเหนือเขตแดนและเชื่อว่าฟ้าที่ตนปกป้องเป็นมรดกของเผ่า
เขาเคยไล่เรือเหาะของพ่อค้าลงจากช่องลมย้อนบ่มีตรา เมื่อเรือตก เขารายงานเพียงว่าขับผู้บุกรุกสำเร็จ หลายเดือนต่อมา เด็กบนเกาะนำกล่องดนตรีจากซากเรือมาให้ซ่อม ด้านในมีชื่อผู้รับเป็นเด็กอายุเท่ากัน สุริยปักษ์เริ่มคึดฮอดคนบนเรือในฐานะคนมีปลายทาง บ่แม่นจุดดำที่ละเมิดเส้นแบ่งบนแผนที่
เมื่อรอยแยกเปลี่ยนกระแสลม เกาะลอยเริ่มเสียสมดุล สภาปีกสั่งปิดช่องลมทุกสายให้ชุมชนตนอยู่รอด สุริยปักษ์ทำตามก่อนพบว่าพื้นดินด้านล่างบ่มีฝนและใบพัดสูบน้ำหยุดหมุน เขายื่นรายงาน แต่ได้รับคำตอบว่าปัญหาคนที่บินบ่ได้บ่แม่นหน้าที่ของผู้พิทักษ์ฟ้า
เขาลงไปตรวจเองและถูกชาวบ้านขว้างก้อนหิน ย้อนจำปีกที่ไล่เรือได้ สุริยปักษ์เกือบตอบโต้ด้วยลม ก่อนเห็นหญิงคนหนึ่งถือกล่องดนตรีแบบเดียวกัน เธอบ่ต้องการคำอธิบายเรื่องกฎ เธอต้องการฮู้ว่าพี่ชายบนเรือมีโอกาสลงจอดที่อื่นหรือบ่ เขาบ่ฮู้ ย้อนมื้อนั้นบ่เคยเบิ่งตามหลังขับไล่สำเร็จ
สุริยปักษ์ค้นซากเรือจนพบผู้รอดชีวิตสองคนอยู่ในเหมืองร้าง ขนปีกฉีกระหว่างลอดช่องแคบ เขาเอื้อมถึงพวกเขาแต่บินพาออกมาบ่ได้ จึงต้องอยู่รอความช่วยเหลือในที่ซึ่งตนเคยดูถูกว่าเป็นโลกของผู้ไร้ปีก ความมืดทำให้ฟังเสียงคนได้ชัดขึ้น ชายคนหนึ่งเล่าเรื่องลูกสาวโดยบ่ฮู้ว่าผู้ฟังคือคนที่ทำให้เรือตก
ธารเคศกับหน่วยแนวร่วมซึ่งสำรวจน้ำใต้ดินพบพวกเขา สุริยปักษ์สารภาพต่อผู้รอดชีวิตก่อนออกจากเหมือง ทั้งสองบ่ให้อภัย แต่ยอมให้เขาแบกเครื่องมือและกลับไปให้การ เขาต้องพักขนปีกหลายสัปดาห์ ระหว่างนั้นทำงานพื้นดิน เฮียนฮู้ว่าการไปถึงจุดหมายช้าบ่ได้ทำให้ชีวิตของผู้เดินมีค่าน้อยกว่า
ปีที่สิบเก้า เกาะลอยเผชิญพายุย้อน สภาขอให้เขากลับไปปิดลมอีกครั้ง เขาเสนอเปิดทางระบายร่วมกับพื้นดินแทน ชาวบ้านช่วยสร้างเสาค้ำ ธารเคศรักษาสายน้ำ และเขานำกระแสยกตัวออกจากเกาะโดยยอมสูญเสียพื้นที่ส่วนหนึ่ง บ่มีฝ่ายใดได้ทุกอย่าง แต่ทั้งสองโลกบ่ต้องกินความอยู่รอดของกันและกัน
สุริยปักษ์ส่งคืนตำแหน่งผู้ครองช่องฟ้าและรับหน้าที่สำรวจเส้นทางอากาศของแนวร่วม การเดินทางทุกครั้งต้องมีจุดลงจอดและแผนช่วยผู้บินบ่ได้ เขากลับไปหาครอบครัวผู้สูญหายจากเรือทีละบ้าน ส่งสิ่งของที่ค้นพบและบอกสิ่งที่ตนบ่ฮู้ตามจริง
เมื่อขนปีกใหม่ขึ้น เขาบ่ได้ทดลองบินสูงที่สุดเหมือนทุกครั้ง แต่บินต่ำเหนือเส้นทางเกวียนให้เด็กที่เดินอยู่เห็นได้ ถ้ามีคนต้องการความช่วยเหลือ พวกเขาจะฮู้ว่าควรเรียกไปทางไหน สุริยปักษ์ยังรักท้องฟ้า ทว่าความรักครั้งนี้ทำให้เขาอยากเปิดมันให้กว้างพอสำหรับการเดินทางของคนอื่นด้วย