ฮายาเทน
Hayaten • AR-049
บทบาท: ผู้ดูแลทางลม
ถิ่นกำเนิด: อารามยอดเมฆ
อาวุธ / เครื่องมือ: พัดขนปีกและปีกดำ
พลัง: เปลี่ยนทิศและความเร็วลมในทางผ่านที่มองเห็น
ข้อจำกัด: สร้างอากาศไม่ได้ พื้นที่ปิดและลมปะทะหลายชั้นทำให้ควบคุมยาก
ปีเข้าร่วม: 20
ลมที่กลับลงหุบเขา
ฮายาเทนฝึกพัดลมบนอารามยอดเมฆ เขามีปีกดำและความสามารถอ่านทางลมที่ทำให้ครูเชื่อว่าจะเป็นผู้สืบวิชาคนสำคัญ ทุกวันเขาฝึกจนขนนิ่งแม้ลมแรง แล้วมองลงไปยังคนเดินหุบเขาด้วยความสงสัยว่าเหตุใดพวกเขาจึงไม่พยายามสูงขึ้นจากชีวิตอันหนักหนานั้น
เมื่อได้เป็นผู้สอน ฮายาเทนเข้มงวดกับศิษย์ที่ตามไม่ทัน เขาเชื่อว่าความอดทนทำให้ทุกคนก้าวหน้า จนศิษย์ชื่อเซ็นตกจากลานฝึกเพราะฝืนอาการเวียนหัว เด็กรอดแต่บอกว่าไม่กล้าขอหยุด เพราะครูเรียกคนถอยว่าเสียเวลาของสำนัก ฮายาเทนจำคำที่พูดเล่นได้ และพบว่ามันหนักจริงในชีวิตคนฟัง
เขาลงจากอารามไปช่วยเซ็นพักฟื้นในหมู่บ้าน เห็นงานซึ่งคนทำโดยไม่มีปีก ทั้งขนอาหาร ซ่อมทาง และเฝ้าผู้ป่วยตลอดคืน ชาวบ้านไม่ได้มีชีวิตต่ำกว่าเพราะอยู่เบื้องล่าง พวกเขารับภาระที่ทำให้คนบนยอดเขามีเวลาฝึกวิชา ฮายาเทนช่วยลำเลียงของและพบว่าพัดลมสวยงามของตนทำให้ฝุ่นเข้าครัวคนอื่นหากไม่คิดทิศ
เขาเริ่มเรียนใช้ลมในช่องแคบ ชะลอแรง และถามผู้ใช้พื้นที่ก่อน พลังสร้างอากาศจากความว่างไม่ได้ ในห้องที่ควันเต็ม เขาต้องเปิดทางระบายจริงก่อนพัด ไม่เช่นนั้นเพียงผลักอันตรายไปหาคนอีกด้าน บทเรียนพื้นดินทำให้วิชาที่เคยคิดว่าสมบูรณ์มีรายละเอียดเพิ่มขึ้นทุกวัน
ปีที่ยี่สิบ หมอกพลังจากรอยแยกไหลเข้าหุบเขา อารามสั่งปิดทางขึ้นเพื่อรักษาพื้นที่บริสุทธิ์ ฮายาเทนปฏิเสธคำสั่ง เขากลับไปเปิดลานพักและวางช่องลมหลายช่วงร่วมกับสุริยปักษ์ ไม่กวาดหมอกไปหมู่บ้านข้างเคียงเพียงเพื่อให้สำนักของตนสะอาด
การพัดในหลายชั้นทำให้ควบคุมยาก เซ็นซึ่งยังบินไม่ได้เต็มที่ช่วยส่งสัญญาณจากพื้น ฮายาเทนต้องฟังศิษย์ที่เคยมองว่าอ่อนแอ เพื่อรู้ว่างานของตนกระทบคนตรงไหน เมื่อเกิดลมตีกลับ เขาหยุดตามสัญญาณโดยไม่เถียงเรื่องอาวุโส ทุกคนจึงมีเวลาย้ายก่อนทางลมเปลี่ยน
หลังเหตุการณ์ สำนักไม่ยอมคืนตำแหน่งเดิมให้ เขาเสียใจเพราะรักสถานที่นั้น แต่ไม่ใช้ความรักบังคับให้ศิษย์เลือกข้าง ฮายาเทนเปิดการฝึกนอกอารามให้ผู้พร้อมเรียน โดยปรับวิธีตามร่างกายและไม่วัดคุณค่าจากความสูงที่บินถึง
เขาร่วมแนวร่วมอรุณเป็นผู้จัดทางอากาศและคุ้มกันการอพยพ พัดขนปีกยังอยู่ในมือ แต่เขาฝึกฟังใบไม้ เสียงเด็ก และครัวควันก่อนตัดสินว่าลมควรไปทางไหน เซ็นเลือกเป็นครูภาคพื้น ทั้งสองส่งแบบฝึกให้กันโดยไม่มีใครเป็นเพียงเงาของอีกฝ่าย
วันจาก ฮายาเทนบินขึ้นเหนือหมู่บ้านแล้วลดระดับลงมารับถุงอาหารที่คนครัวฝาก เขาเคยคิดว่าการลงต่ำคือการเสียความสูง บัดนี้รู้ว่าการกลับลงมาทำให้เห็นว่าใครยังรออยู่ข้างล่าง วิชาของเขาจะพาไปถึงยอดเมฆได้อีกหลายครั้ง แต่ทุกครั้งต้องมีเส้นทางกลับสู่ผู้คนด้วย