โคฮาริ
Kohari • AR-051
บทบาท: ผู้พาแสงจิ้งจอก
ถิ่นกำเนิด: ป่าเส้นทางหลง
อาวุธ / เครื่องมือ: เปลวไฟจิ้งจอกและเก้าหาง
พลัง: สร้างไฟนำทางและภาพลวงเบี่ยงสายตาโดยไม่เผาสิ่งมีชีวิต
ข้อจำกัด: แต่ละหางผูกกับเส้นทางหนึ่ง เปิดทางมากเกินไปทำให้ตนจำทางกลับไม่ได้
ปีเข้าร่วม: 20
เก้าหางที่จำความกรุณา
โคฮาริเป็นจิ้งจอกเก้าหางในป่าเส้นทางหลง เธอเดินสี่เท้าและไม่พูดภาษาคน แต่จำกลิ่นความกรุณาได้จากมือที่วางอาหารแล้วถอยให้พื้นที่ หางแต่ละเส้นผูกกับทางหนึ่งในป่า เธอใช้ไฟเล็กซึ่งไม่เผาสิ่งมีชีวิตนำสัตว์หลงกลับรัง และใช้ภาพลวงเบี่ยงนักล่าออกจากที่พัก
ครั้งหนึ่งคนเก็บสมุนไพรบาดเจ็บใกล้โพรง เธอช่วยนำเขาออก ชายคนนั้นกลับมาพร้อมอาหารหลายครั้งจนเธอไว้ใจ ก่อนนำผู้จับสัตว์เข้ามาตามแสงไฟ หางสองเส้นถูกตรึงด้วยอุปกรณ์ โคฮาริหนีรอดแต่เส้นทางที่ผูกไว้เสียหาย เธอเริ่มหลอกคนทุกคนให้เดินวนโดยไม่แยกว่ามาทำอะไร
ความกลัวทำให้ป่าปลอดภัยจากนักล่า แต่คนเก็บสมุนไพรที่จำเป็นต้องเข้ามากลับติดอยู่ด้วย โคฮาริได้ยินเด็กไอทั้งคืนและจำเสียงสัตว์เล็กที่เคยช่วยไม่ได้ต่างกัน เธอเข้าใกล้โดยยังระแวง เด็กไม่ไล่จับ เพียงวางขวดน้ำแล้วรอ เธอจึงเปิดทางหนึ่งให้ และพบว่าไว้ใจเป็นช่วงเล็กได้โดยไม่ต้องยอมเปิดทุกทางทั้งหมด
อัมพราเข้ามาตรวจรากที่เสียหาย ทั้งสองสื่อสารผ่านการเคลื่อนไหวและรอยพลัง ไม่มีใครอ้างว่าอ่านความคิดของอีกฝ่ายได้ตรงทุกครั้ง โคฮาริเรียนให้สัญญาณเมื่อต้องการพื้นที่ และอัมพราทำเครื่องหมายเส้นทางที่คนควรใช้โดยไม่รบกวนโพรง
ปีที่ยี่สิบ ไฟจากเครื่องประทับลามตามรากเก่า โคฮาริเปิดทางนำผู้คนออกหลายสายจนใช้เก้าหางพร้อมกัน แสงกระจัดกระจายและเธอเริ่มจำทางกลับโพรงไม่ได้ วารินเห็นว่าจิ้งจอกที่นำทุกคนกำลังเดินวน จึงหยุดตามแทนเร่งให้วิ่งต่อ
ทีมปิดบางเส้นทางและทำจุดนัดพบด้วยกลิ่นที่โคฮาริจำได้ เธอพักแล้วใช้เพียงสามหางต่อรอบ ส่วนคนเดินช่วยนำผู้ตามมาจากจุดกลาง ไฟนำทางของเธอจึงไม่ต้องแบกความหวังทั้งป่าในคราวเดียว เมื่อคนสุดท้ายออกมา เธอยังเหลือทางหนึ่งกลับบ้าน
หลังไฟดับ โคฮาริพาอัมพราดูโพรงที่เสียหาย และยอมให้ชุมชนช่วยฟื้นบริเวณโดยมีขอบเขตชัด คนที่เคยทรยศถูกติดตามจากหลักฐานอุปกรณ์ ไม่ใช่ใช้ความโกรธของเธอเป็นเหตุไล่คนเก็บสมุนไพรทั้งหมดออกจากป่า
เธอเริ่มเดินตามแนวร่วมอรุณในภารกิจค้นเส้นทาง โดยกลับป่าตามฤดูและความพร้อม สมาชิกเรียนสัญญาณหางของเธอ และไม่สวมปลอกคอหรือประกาศเป็นเจ้าของ การร่วมทีมเป็นพฤติกรรมที่เธอเลือกทำต่อเนื่อง มิใช่ข้อสรุปว่าช่วยมนุษย์ครั้งหนึ่งแล้วต้องรับใช้ตลอดไป
ก่อนการเดินทางครั้งแรก เด็กที่เคยติดในป่าวางขวดน้ำใบเดิมไว้ตรงจุดนัด โคฮาริเดินมาดมแล้ววางไฟเล็กข้างขวด แสงนั้นไม่ใช่คำสัญญาว่าจะไว้ใจทุกคน แต่เป็นคำตอบของวันนี้ เธอก้าวนำขบวนไปสามช่วงแล้วหันกลับมารอ ความกรุณาที่เคยถูกทำร้ายยังจำได้ และกำลังหาทางเติบโตโดยมีขอบเขตคุ้มครองมัน