พรรณราย ใบแก้ว
พรรณราย ใบแก้ว · AR-019
บทบาท: ผู้เฝ้าสวนรากอ่อน
ดินแดน: สวนกล้วยชายบึง
อาวุธ: ใบมีดใบไม้และเมล็ดพันธุ์
พลัง: ส่งสัญญาณผ่านเครือข่ายรากและเบี่ยงใบไม้เป็นม่านกำบัง
ข้อจำกัด: ต้องมีพืชมีชีวิตเชื่อมถึงกัน ใช้กับดินตายบ่ได้
ปีที่เข้าร่วม: 19
สิทธิ์ที่จะหยั่งราก
พรรณรายลืมตาขึ้นในสวนกล้วยชายบึงโดยบ่ฮู้ว่าตนมีอายุเท่าไร ความทรงจำแรกคือมือเด็กที่นำผ้าผืนเก่ามาผูกรอบลำต้นกันแพะกัด เธอเรียนภาษาจากคนสวน เรียนฤดูกาลจากราก และค่อย ๆ เข้าใจว่าผู้คนเรียกสิ่งที่อยู่กับที่ว่าทรัพย์สิน แม้สิ่งนั้นจะมีชีวิตและจำเรื่องราวได้
เธอช่วยสวนอย่างเงียบ ๆ ส่งข่าวแมลงผ่านราก ขยับใบกันฝนให้คนพัก คนสวนชราฮู้ว่าเธออยู่ แต่บ่บังคับให้ปรากฏตัว เขาเพียงวางเก้าอี้อีกตัวเมื่อกินข้าว และเว้าเรื่องที่อยากเล่าให้ฟัง เมื่อเขาเสียชีวิต ลูกหลานขายสวนให้โรงย้อมโดยบ่ฮู้ว่ามีใครอีกคนอาศัยอยู่ในโฉนดผืนนั้น
พรรณรายพยายามหยุดการตัดด้วยการทำให้ใบไม้พันเครื่องมือ คนงานบาดเจ็บและกล่าวหาว่าสวนมีอันตราย เจ้าของใหม่จึงเรียกคนมาเผาราก เธอพบว่าความโกรธที่บ่ฮู้จักคนทำงานกำลังช่วยผู้ต้องการทำลายสวนให้มีข้ออ้าง คนงานคนหนึ่งแอบเตือนเธอทั้งที่แขนยังมีแผลจากใบมีดของเธอ ย้อนเขาต้องการค่าจ้าง บ่ได้ต้องการให้ใครสูญบ้าน
เธอออกจากแนวไม้มาแสดงตัวกลางวัน ขอคุยเรื่องทางเลือก เจ้าของหัวเฮาะถามว่าใครจะรับรองว่าต้นไม้เป็นพยานได้ พรรณรายเว้าบ่เก่งพอเอาชนะห้องประชุม และถูกไล่ออกมาพร้อมกระถางเล็กที่คนงานช่วยรักษารากไว้ เธอนั่งอยู่ริมบึงทั้งคืน เบิ่งบ้านของตนจากข้างนอกเป็นครั้งแรก
ปีที่สิบเก้า หลินอวี้ตรวจพบน้ำเสียจากโรงย้อมและพบพรรณรายเฝ้ารากที่เหลือ ทั้งสองบ่ได้เริ่มจากการสัญญาว่าจะเอาสวนคืน หลินอวี้ขอข้อมูลเส้นน้ำ พรรณรายให้ผ่านรากที่ยังเชื่อมถึงกัน เมื่อถึงดินตาย เธอต้องยอมรับว่าเบิ่งต่อบ่ได้ พวกเขาจึงเดินเกะบตัวอย่างด้วยมือร่วมกับคนงานซึ่งยอมให้การ
คืนก่อนการตรวจ โรงย้อมปล่อยน้ำเสียทิ้งหลักฐาน พรรณรายสามารถถอนรากหนีได้ แต่เลือกใช้เครือข่ายใบทำม่านชะลอน้ำให้ชุมชนย้ายของ เธอสูญเสียลำต้นเก่าหลายกอและบ่อาจกู้เบิดได้ คนงานที่เคยถูกเธอทำร้ายกลับมาช่วยยกกระถาง เธอขอโทษเขาโดยบ่เรียกร้องให้ความเจ็บของตนลบความเจ็บของเขา
คดีสวนจบด้วยพื้นที่ฟื้นฟูร่วมซึ่งยังต้องดูแลอีกหลายปี พรรณรายบ่ได้รับบ้านเดิมกลับครบ แต่มีชื่อในข้อตกลงในฐานะผู้ดูแลที่มีสิทธิ์ออกเสียง เธอขอให้ที่พักคนงานอยู่ในแผนเดียวกัน ย้อนเพิ่งฮู้ว่าคนที่ถือขวานบางคนกะบ่มีที่หยั่งรากเช่นเดียวกับตน
เธอร่วมแนวร่วมอรุณเป็นผู้วางเครือข่ายพืชเตือนภัยและคุ้มกันค่าย กระถางเดินทางต้องได้รับน้ำและพักจริง ๆ บ่มีพลังใดแทนดินดีได้ พรรณรายสอนเพื่อนว่าการเด็ดใบโดยขออนุญาตยังต้องดูว่าต้นไม้รับไหวหรือบ่ สิทธิ์เว้าว่าได้บ่ได้ทำให้ทุกคำขอสมควรถูกตอบรับ
ก่อนออกจากสวน เธอวางเก้าอี้เก่าของคนสวนไว้ใต้ร่มใหม่ บ่เกะบมันเป็นศาลหรือเครื่องหมายศักดิ์สิทธิ์ เพียงเป็นที่นั่งให้คนเหนื่อย พรรณรายปลูกหน่อเล็กข้างทางแล้วก้าวตามขบวนไป รากของเธอบ่ได้สั้นลงย้อนเดินทาง มันกำลังเฮียนฮู้ว่าจะเชื่อมกับผู้คนจั่งใด๋โดยบ่ต้องยอมให้ใครถือครองชีวิตเบิด