เคอร์วาล
Kerval • AR-045
บทบาท: ผู้เฝ้าธรณีสามเสียง
ถิ่นกำเนิด: ประตูชั้นเงาของเมืองผี
อาวุธ / เครื่องมือ: เขี้ยวสามชุดและหางอสรพิษ
พลัง: สามหัวตรวจจับกลิ่น เสียง และรอยพลังแยกกัน
ข้อจำกัด: สิ่งเร้ามากทำให้หัวสับสน ต้องตกลงสัญญาณร่วมก่อนลงมือ
ปีเข้าร่วม: 20
ผู้เฝ้าประตูที่รู้จักคำว่าออกไป
เคอร์วาลเฝ้าประตูชั้นเงามานานจนลืมว่าเคยมีด้านนอก หัวซ้ายฟังเสียง หัวกลางดมกลิ่น หัวขวามองรอยพลัง ผู้ดูแลสอนสัญญาณเดียวคือกันผู้ผ่านทางไม่ให้กลับออก หางอสรพิษใช้ตรวจพื้นใกล้ประตู ทุกส่วนของร่างถูกฝึกให้สงสัยการเคลื่อนไหวที่หันไปทางอิสระ
เขาไม่ได้เกลียดผู้ถูกขัง บางครั้งเลื่อนชามน้ำไปให้ แต่เมื่อใครเดินเข้าหาประตู ร่างกายจะขวางโดยอัตโนมัติ ผู้ดูแลชมว่าซื่อสัตย์ เคอร์วาลจึงใช้คำนั้นอธิบายความรู้สึกหนักในอกทุกครั้งที่ได้ยินคนร้องว่าต้องกลับบ้าน
หญิงชราผู้ถูกส่งเข้ามาผิดชื่อเรียกหัวทั้งสามด้วยคำต่างกันเพื่อไม่ให้สับสน เธอพูดช้า ไม่ยื่นมือโดยไม่แจ้ง และถามว่าเขาเคยเห็นหญ้าหรือไม่ เคอร์วาลรู้จักกลิ่นจากรองเท้าคน แต่ไม่เคยวางเท้าลงบนมัน เธอสัญญาว่าหากออกไปได้จะเล่าให้ฟังว่าหญ้าเปียกหลังฝนรู้สึกอย่างไร
เมื่อคำสั่งแก้ชื่อมาถึง ผู้ดูแลกลับไม่ยอมปล่อยหญิงชราเพราะกลัวเสียผลงาน เคอร์วาลได้กลิ่นตราจริง ได้ยินเสียงลังเลของผู้คุม และเห็นรอยพลังไม่ตรงคำสั่งเป็นครั้งแรกที่ประสาทสัมผัสทั้งสามบอกไม่เหมือนบทฝึก เขาหยุดขวางเพียงชั่วครู่และถูกลงโทษทันที
ปีที่ยี่สิบ จ้าวเหวินกับเนตรดาวมาถึงตรวจแฟ้ม เคอร์วาลส่งสัญญาณผ่านการขยับชามน้ำซึ่งหญิงชราเข้าใจ ทั้งคู่พบคำสั่งคุมขังผิดเงื่อนไขและเริ่มปลดตราประตู ผู้ดูแลตีระฆังเตือนหลายใบพร้อมกันเพื่อทำให้หัวทั้งสามสับสน เคอร์วาลหันชนกันเองจนเกือบกัดผู้มาช่วย
หญิงชราเรียกทีละชื่อ ช้าเหมือนทุกวัน เขาค่อย ๆ กลับมาจัดเสียง กลิ่น และภาพตามลำดับ ก่อนเลือกยืนหันออกจากห้องขัง ป้องกันผู้คุมไม่ให้เข้ามาทำร้ายคนที่กำลังออก การขวางประตูครั้งนี้เป็นการเลือก มิใช่คำสั่งที่ร่างทำก่อนใจได้คิด
เคอร์วาลออกจากชั้นเงาพร้อมคนสุดท้าย เขาเดินถอยหลังหลายก้าวเพราะไม่ชินกับการปล่อยประตูไว้ข้างหลัง กลางแจ้งทำให้ได้ยินมากเกินไป ทีมจัดที่เงียบและให้เวลาปรับตัว หญิงชราพาเขาไปยืนบนหญ้าจริงโดยไม่ดึงสายหรือเร่งให้มีปฏิกิริยาที่คนอยากเห็น
เขาร่วมแนวร่วมเป็นผู้ตรวจทางเข้าและออก ค้นรอยพลังแปลกปลอม และคุ้มกันที่พัก ทุกค่ายมีสัญญาณร่วมซึ่งหัวทั้งสามฝึกก่อนเริ่มงาน หากข้อมูลขัดกัน ทีมต้องตรวจเพิ่ม ไม่ตัดสินใครว่าอันตรายเพียงเพราะหัวหนึ่งคำราม
คืนแรกที่เฝ้าค่าย เด็กคนหนึ่งตื่นไปเข้าห้องน้ำ เคอร์วาลเกือบขวางตามนิสัยเก่า ก่อนขยับให้ทางและส่งเสียงเบาเรียกผู้ดูแลมาช่วย เด็กเดินกลับโดยไม่หวาดกลัว เขานอนลงบนหญ้าซึ่งยังเปียกจากฝน ประตูด้านหลังเปิดอยู่ และโลกไม่ได้พังเพราะมีใครได้รับอนุญาตให้เดินออกไป